Бала ата-анасының біреуімен араласқысы келмесе, не істеу керек?

Ажырасқаннан кейін бала ата-анасының біреуімен кездескісі келмей, оның хабарламаларына жауап бермей немесе онымен уақыт өткізуден бас тартуы мүмкін. Бұл ата-ана үшін ауыр болуы мүмкін. Бірақ баланың бұл әрекетін бірден «мен сені қаламаймын» деп қабылдауға немесе оның ата-анасын енді жақсы көрмейтініне дәлел деп қарауға болмайды.

Мұндай мінез-құлықтың әртүрлі себептері болуы мүмкін. Бала ренжуі, ашулануы, бұрынғы өмірін сағынуы немесе ата-анасының ажырасуына өзін кінәлі сезінуі мүмкін. Кейде бала анасының немесе әкесінің көңілін қалдырудан қорқып, ата-анасының біреуімен қарым-қатынастан әдейі қашқақтауы мүмкін.

Мұндай жағдайда ең алдымен баланы тыңдау маңызды, оны араласуға мәжбүрлеудің қажеті жоқ. Одан сабырлы түрде: «Сенің қазір кездескің келмейтінін байқап жүрмін. Неліктен бұлай сезініп жүргеніңді айтып бере аласың ба?» — деп сұрауға болады. Бұл кезде баланың жауабын алдын ала болжап, «Сені біреу маған қарсы қойып жүр ме?» сияқты сұрақтар қоюдан аулақ болған жөн. Мұндай сөздер баланың алаңдауын және өзін кінәлі сезінуін күшейтуі мүмкін.

Баланы ата-аналар арасындағы жанжалға араластырмаған дұрыс. Одан бір ата-ананың сөзін екіншісіне жеткізуді сұрауға немесе «Әкең/анаң мен туралы не айтты?» деп сұрауға болмайды. Бала ата-анасының бірін таңдауға немесе біреуін қорғауға міндетті сезінбеуі керек.

Сонымен қатар баланың неліктен араласудан бас тартып отырғанын анықтау маңызды. Егер бұл уақытша реніш немесе ажырасуға байланысты эмоционалдық реакция болса, қарым-қатынасты біртіндеп қалпына келтіруге болады. Ол үшін балаға қысым жасамай, сабырлы түрде сөйлесіп, бірге уақыт өткізуге мүмкіндік берген жөн. Ал егер бала қорқыныш, қатты алаңдау, ата-аналар арасындағы тұрақты жанжал немесе басқа да маңызды себептер туралы айтса, жағдайға мұқият қарап, маманның көмегіне жүгінген дұрыс.

Ересектердің басты мақсаты — баланы таңдау жасауға мәжбүрлеу емес. Ең маңыздысы — оның өзін қауіпсіз сезінуіне жағдай жасап, ата-анасымен қарым-қатынасын қысымсыз және өзін кінәлі сезінбестен сақтауға мүмкіндік беру.