Балалар біздің айтқанымызды емес, көргенін қайталайды.

Балалар тәрбиені ақыл айту арқылы емес, үлгі арқылы үйренеді.

Олар отбасының атмосферасынан және ересектердің іс-әрекетінен сабақ алады.

Егер ата-аналар:

қателескен кезде кешірім сұрай білсе;
сабырлы сөйлесе;
бір-біріне қолдау көрсетсе;
өзара сыйластықпен қарым-қатынас жасаса,

онда бала мұның бәрін қарым-қатынастың табиғи үлгісі ретінде қабылдайды.

Тәрбие баланы бақылаудан басталмайды.

Тәрбие ересектердің өз мінез-құлқынан басталады.