Ата-аналардың ең үлкен қателігі – баланы қорқыныш арқылы тәрбиелеу.

Кейде ересектер қорқыныш арқылы баланы тезірек тыңдатуға болады деп ойлайды. Расында да, бала үнсіз қалуы, қарсы пікір айтпауы немесе «ыңғайлы» мінез көрсете бастауы мүмкін.

Бірақ мәселе мынада: қорқыныш балаға өз әрекетінің салдарын түсінуді үйретпейді.

Ол тек қорқуды үйретеді.

Қорқыныш арқылы тәрбиеленген балалар:

қателіктерін жасырады;
шындықты айтуға қорқады;
мазасыздыққа бейім болады;
ата-анасына деген сенімін жоғалтады;
эмоцияларын басып үйренеді.

Шынайы тәрбие қорқытуға емес, өзара байланысқа, құрметке және қауіпсіздік сезіміне негізделеді.

Бала үшін ең маңыздысы:

Қателессе де, үйде оны қорламайтынын, қабылдамай тастамайтынын және жақсы көруін тоқтатпайтынын білу.